واشرسازی در دمای بالا؛ گرافیت، تفلون، سرامیک و آرامید
کدام فرآورده‌ی نسوز برای کدام دما و کدام سیال مناسب است.
حد دمایی هر متریال
واشر سلولزی تا حدود ۱۲۰ درجه، آرامید تا حدود ۲۵۰ درجه، تفلون تا حدود ۲۶۰ درجه، گرافیت منبسط تا حدود ۴۵۰ درجه و الیاف سرامیکی تا حدود ۱۲۶۰ درجه کار می‌کنند. انتخاب باید بر اساس بیشترین دمای واقعی خط باشد، نه دمای متوسط.
گرافیت برای بخار و روغن داغ
گرافیت منبسط، با یا بدون لایه‌ی فولادی، پرکاربردترین واشر فلنج در خطوط بخار و روغن حرارتی است. مقاومت شیمیایی گسترده و نشست‌پذیری خوب آن باعث می‌شود در فشارهای بالا هم آب‌بندی مطمئنی داشته باشد.
تفلون برای مواد شیمیایی
PTFE عملاً با هیچ ماده‌ی شیمیایی واکنش نمی‌دهد و ضریب اصطکاک بسیار پایینی دارد. محدودیت آن خزش تحت فشار بلندمدت است؛ برای فلنج‌های پرفشار از گریدهای پرشده استفاده می‌شود.
عایق را با واشر اشتباه نگیرید
پشم‌سنگ، فایبرگلاس و بلانکت سرامیکی برای عایق‌بندی سطح بیرونی تجهیزات‌اند، نه برای آب‌بندی میان دو فلنج. این دو کاربرد کاملاً متفاوت‌اند و جایگزین یکدیگر نمی‌شوند.